Roztopiona lawa z głębi Ziemi, stygnąc na powierzchni, potrafi wytworzyć szklistą warstwę, a glina wysuszona w promieniach słońca twardnieje. Procesy te zostały wykorzystane przez człowieka do produkcji różnych materiałów.


Człowiek pierwotny wytwarzał groty strzał z obsydianu - naturalnej formy szkła. Obsydian powstaje, gdy lawa wulkaniczna gwałtownie zastyga. Kto i w jakich okolicznościach zaczął produkować szkło - nie wiemy, jednakże techniki szklarskie były znane ludom śródziemnomorskim już 3000 lat p. n. e.


Około 1500 roku p. n. e. Egipcjanie wytwarzali szklane butelki i flakony, roztapiając szkło w kadziach, wyciągając na żelaznych prętach jego kęsy i obtaczając nimi rdzeń wykonany z piasku i gliny. Praca ta nie była bezpieczna, zdarzało się, że formierz wpadał do kadzi z roztopionym szkłem.